بسم الله الرحمن الرحيم

وقتي در کتاب درسي ابتدايي خواندم که شخصي در مجلس پيامبر بود و چون يک غير عرب وارد شد او خود را کنار کشيد و پيامبر او را شماتت کرد(اگه درست خاطرم باشه) و پيام آخرش اين بود که عرب وعجم بودن ملاک برتري نيست.با خودم فکر کردم که اي بابا، (در همان بچه گي) مثلا اين رو نوشتن که چي؟ آخه کي ديگه فکر ميکنه که عرب و عجم بودن ملاک برتريه، انقدر جوامع پيشرفته شده که بفهمه انسان،‌ هر جا متولد بشه انسانه. بعدها هم هميشه وقتي فيلم هاي مبارزه با نژاد پرستي را نگاه ميکردم متعجب ميشدم.وقتي از نظام آپارتايت ميشنيدم تعجب ميکردم.وقتي از بدرفتاري سفيد ها با سياه ها يا سرخ ها ميگفتد شگفت زده بودم.تعجبم ازين بود که چطور افراد به ظاهر متمدن بين خود و ديگران به لحاظ رنگ پوست تفاوت قائل ميشوند،‌عجبم ازين بود که چطور انقدر احمق هستند که نميفهمند که انسان هر جايي به هر رنگي متولد شود،‌ انسان است.داخل اتوبوس نشسته بودم، راننده گفت فلان جا يک بچه ي افغاني هشت ساله را از عمد زير گرفته اند.الان شرمنده و متعجبم که چرا آن لحظه تعجب نکردم.از مسلمان بودن خودم شرمنده ام.از ايراني بودن خودم شرمنده ام.راننده ميگفت آخه فلان جا چند نفر افغاني فلان جنايت را کرده اند.يعني انقدر نميفهميد که مليت دليل بر جنايت نيست؟يعني نميفهميد که هر کسي ميتواند جنايت کند؟يعني نميفهميد که هر کسي جنايت کرد خودش مسئول است نه حتي خانواده اش؟يعني وقتي يک ايراني 40 تا بچه را مورد تجاوز قرار داد، ميتوان همسايه اش را شماتت کرد؟

باز هم بايد بپرسم، ايا همه ي انسان ها برابرند؟عرب و عجم نزد خدا يکسان است؟

نوشته شده توسط سيد مهرداد موسويان در شنبه 12/8/1386 و ساعت 1:10 صبح
نظرات ديگران()